« و السلام على يوم ولدت و يوم اموت و يوم ابعث حيّا » ، و از شرور و فتنهء شياطين جنّ و انس ، بلاها و عذاب برزخى ، اهوال و شدائد روز رستاخيز سلامتى و امان خداوند ، براى من است كه از وقت ولادت تا آن روز از آفات دينى و امراض قلبى در امن و امانم و با قلب سليم در محضر قرب جنابش درآيم . بالجمله بعد از تأمّل و تدبّر ظاهر مىشود اين نبىّ مرسل چهل روزه عمر ، تمام اصول شرايع و خصايص نبوّت را با عمدهء اعمال عباديّت براى امّت خود بيان فرمود . جاهل غافل كسانى هستند كه اين شبهه را نموده‌اند ولى اين آيات را نديده و نشنيده‌اند ، يا در قدرت كاملهء الهى ، نقصى به هم رسيده و يا آن‌كه محلّ اين موهبت و نعمت در بندگان ، از قابليّت و استعداد افتاده ، با اين‌كه ايشان استعداد و قابليّت را براى چيزى شرط ندانند . [ گفتارى از نجم ثاقب ] در نجم ثاقب است كه ابن حمّاد در كتاب فتن « 1 » روايت كرده : عيسى به حضرت مهدى مىگويد : « انّما بعثت وزيرا و لم ابعث اميرا » ، مرا براى وزارت فرستاده‌اند كه وزير تو باشم نه براى امارت . شكّى نيست كه امير افضل از وزير است و چگونه مىشود با وزير در سنّ چهل روزه اين‌چنين معامله كنند كه شنيدى ، ولى امير او نستجير باللّه ، سال‌هاى دراز در وادى جهل و خطا باشد و با اين حال به تصديق خود اين وزير ، اميرش افضل از او باشد ، مگر آن‌كه ، چنان‌چه دربارهء اسلاف خود گفتند ، اين عبارت ابن ابى الحديد را كه در اوّل شرح نهج البلاغهء او است ، بگويند . الحمد للّه الّذى قدّم المفضول على الفاضل لمصلحة تبّا لهم و تعسا .

--> ( 1 ) . كتاب الفتن ، ص 147 .